potato tomato & oatato

บรรจุภัณฑ์ (package) คือ สิ่งที่ประดิษฐ์ขึ้นมาเพื่อใช้บรรจุผลิตภัณฑ์หรือสินค้าต่าง ๆ
และถูกนำมาเป็นกลยุทธ์ทางการตลาดอย่างหนึ่งเพื่อสร้างความดึงดูดใจต่อผู้บริโภค
ที่มีต่อผลิตภัณฑ์นั้น ๆ ให้เพิ่มขึ้นนอกเหนือไปจากเงื่อนไขในเชิงปริมาณและคุณภาพ

(นี่เป็นนิยามที่กระผมแต่งขึ้นเอง ดังนั้นถ้ามันมีความหมายผิดไปจากนิยามจริง ๆ ก็ตัวใครตัวมันล่ะนะ)

. . .

ที่เกริ่นมาข้างต้นนั้น ไม่ได้จะมาพูดอะไรเกี่ยวกับวิชาการตลาดแต่อย่างใด
แต่ที่จะมากล่าวถึงกันในวันนี้ คือเรื่องของบรรจุภัณฑ์นี่แหละครับ

เนื่องจากว่า มันมีบรรจุภัณฑ์ของสินค้าชนิดหนึ่งผ่านเข้าในชีวิตเมื่อไม่นานมานี้

มันเป็นของที่ได้รับแจกมาจากงานอะไรซักอย่างหนึ่ง

เหมือนน้ำผลไม้ใช่ไหมครับ ดูออกจะมะน้าว มะนาว

แต่มันไม่ใช่ครับ มันไม่ช่าย ... มันเป็นแค่ภาพลวงตา

เพราะเมื่อลองอ่านตรงข้างกล่อง พบว่ามันคือ กระดาษโน๊ตธรรมดานี่เอง

โอ้ว! นี่มันไอเดียอะไรกันนี่ คิดออกมาได้

อุตส่าห์หลงคิดว่าจะได้ดื่มน้ำผลไม้ฟรีหนึ่งกล่องให้ชื่นใจซะหน่อย
กว่าจะรู้ตัวว่าเข้าใจผิด มันก็ถูกแช่อยู่ในตู้เย็นมาเกือบอาทิตย์นึงแน่ะ

อ๊าย อาย ... อย่าไปบอกใครนะ

การประกาศผลสอบเอ็นทรานซ์ก็เวียนมาถึงอีกครั้งหนึ่งในปีนี้
ซึ่งคาดว่าใครที่ได้มีส่วนร่วมกับการสอบในครั้งนี้ ส่วนใหญ่ก็คงทราบผลกันไปแล้ว

ก็ขอแสดงความยินดีกับคนที่สมหวังกับผลที่ออกมาครับ

และส่วนใครที่ไม่สมหวัง ก็ขอแสดงเสียใจด้วยนะครับ

สำหรับใครที่ยังไม่สมหวัง นี่ไม่ใช่การมาถึงทางตันของชีวิตที่เหลือทั้งหมด
มันก็เป็นเพียงแค่เรายังไม่ทันพบกับเส้นทางชีวิตที่เหมาะสมกับตัวเองเท่านั้นเอง

. . .

การเลือกเส้นทางชีวิต มันก็มองได้คล้าย ๆ กับการค้นหาหรือเลือกของที่เราถูกใจล่ะครับ
ก็ไม่ได้แปลว่า ถ้าเราเริ่มต้นพร้อม ๆ กับคนอื่น แล้วเราจะต้องเจอของนั้นพร้อมกันซะหน่อย

บางอย่างที่เราถูกใจมาก ๆ หรือเหมาะสมกับเราที่สุด อาจจะบังเอิญถูกวางอยู่ไกลกว่าปกติ
ซึ่งถ้าเรายอมใช้เวลาในการเดินเลือกหาอีกซักเล็กน้อย แล้วในที่สุดเมื่อได้พบกับสิ่งที่ต้องการ
เราอาจจะไม่รู้สึกเสียใจไปกับเวลาที่ใช้ไปกับค้นหานั้นเลยก็ได้

และยิ่งถ้าสิ่งของนั้นเป็นเส้นทาง ที่จะเป็นจุดเริ่มต้นของทั้งชีวิตที่เหลือทั้งหมดแล้ว
การเสียเวลาเพิ่มอีกซักเล็กน้อย ก็ถือว่าคุ้มค่านะครับ

วันนี้เพิ่งได้แผ่นหนังเรื่อง The Mist มาดู หนังสยองขวัญล้ำลึกตามสไตล์ของ สตีเฟน คิง

หนังเรื่องนี้นำเสนอถึงความรู้สึกกดดันได้อย่างชัดเจนและเสมอต้นเสมอปลาย
เฝ้าติดตามตลอดเรื่องว่า เมื่อถึงบทสุดท้ายแล้ว ตัวละครในเรื่องจะพบกับทางออกอย่างไร

ไม่อยากสปอยล์ (หมายถึงการเฉลยฉากที่สำคัญในหนัง)
แต่มันอัดอั้นตันใจ เลยต้องขอแพลม ๆ นิดนึงเกี่ยวกับตอนจบ

ดังนั้นใครที่ไม่อยากฟังสปอยล์ โปรดอย่าอ่านต่อ ขอให้ปิดเอ็นทรีนี้ไปได้เลย

.

.

.

ขอบอกว่ามันเป็นหนังที่มีบทสรุปจบที่ร้ายกาจที่สุด

ทำให้นึกถึงความเชื่อของคนที่คิดว่าเมื่อผ่านเรื่องเลวร้ายมามาก
ขอให้พยายาม แล้วสักวันหนึ่งวันที่ดีจะเป็นของเรา ... จริงหรือ?

ซึ่งเราจะไม่พบสิ่งที่กล่าวถึงนั้นในหนังเรื่องนี้แต่อย่างใด
เพราะสิ่งที่นำทางไปสู่จุดจบอย่างที่เห็น ... นั่นคือความสิ้นหวัง

บางทีมันอาจสื่อถึงความเป็นจริงของชีวิตมนุษย์ในโลกแห่งความจริงใบนี้
ผ่านทางนิยายสยองขวัญสั่นประสาทเรื่ิองหนึ่ง

บางสิ่งที่เลวร้าย อาจไม่เลวร้ายเท่าความรู้สึกของมนุษย์ เมื่อก้าวผ่านมาถึงทางตัน
เพราะมันทำให้ก่อเกิดความรู้สึกที่ท้อแท้และสิ้นหวัง และตัดสินใจในสิ่งที่คาดไม่ถึง

. . .

สรุปว่ามันเป็นหนังเครียดแสด ๆ และแสด ตั้งแต่ต้นยันจบเรื่อง

เมื่อดูหนังจบ แทบจะขว้างแผ่นทิ้งไปด้วยความรู้สึกสิ้นหวังกันเลยทีเดียว
ไม่ใช่เพราะว่าหนังไม่ดี แต่ในทางกลับกัน มันอาจดีเกินไปเสียด้วยซ้ำ

ซึ่งมันคงจะดีเกินไปสำหรับคนที่ต้องการดูหนังเพื่อความบันเทิงอย่างข้าพเจ้า
ความบันเทิงที่อย่างน้อยควรจะได้มาจากการที่ได้พบบทสรุปจบที่สมหวังบ้าง
ไม่มากก็น้อย

เครียดวุ้ย ว่าแล้วก็ขอไปหาเรื่องอื่นมาดูล้างตาล้างอารมณ์กันหน่อยดีกว่า

... บอดี้ ศพ #19 ดีไหม

ถ้าวันหยุดเป็นสารบางอย่างที่ร่างกายรับเข้าไปได้แล้วล่ะก็

คนในประเทศไทยคงได้รับสารชนิดนี้มากกว่าประเทศใดในโลก

และผมคิดว่าผมเริ่มเสพติดมันไปแล้วล่ะ

ด้วยอาการข้างต้น ก็เลยทำให้ต้องขอพักร้อนพรุ่งนี้เพิ่มอีกหนึ่งวัน

ฉันร้ากวันหยุด...

. . .

ช่วงนี้ยุ่ง เลยไม่ได้เข้ามานั่งรอดักจับเลขสวย ๆ

ที่จริงกะจะจับเลข 2 ล้วน เพราะยุ่งเลยลืมไป กลับมาก็เลยแล้ว
แต่ได้เท่านี้ก็ถือว่าดีีแล้ว พอเพียง ๆ นะ