ปรัชญาคาราโอเกะ

posted on 10 Jan 2007 11:47 by oatato in Thoughts

สมมติว่าโลกนี้ คือห้องร้องคาราโอเกะไม่จำกัดเวลา

เพลงต่าง ๆ ก็เหมือนกับเหตุการณ์เกิดขึ้นรอบตัวเรา
มีเพลงช้า มีเพลงเร็วมีเพลงสุข มีเพลงเศร้า สลับกันเข้ามา

ตัวเราก็คือนักร้อง ถูกบังคับร้องตามทำนองที่อยู่ดีดีก็เริ่มต้นมาให้
จบเพลงหนึ่ง ก็ขึ้นเพลงใหม่ให้ต้องร้องต่อไปไม่มีจบ

มีโอกาสหยุดพักกินน้ำ แต่ก็เป็นแค่ช่วงสั้น ๆ เดี๋ยวเพลงก็มาอีกแล้ว

เจอเพลงเข้าทาง ร้องรื่นหู ชีวิตก็ราบรื่น ไร้อุปสรรค
บางเพลงอาจมีร้องเพี้ยน ร้องผิดจังหวะ ก็เหมือนชีวิตก็ไม่ลงตัว

เจอเพลงยาก ร้องไม่ได้ เสียงไม่ถึง ชีวิตก็ขื่นขม
ต้องยอมทนถูไถ ร้องพึมพัมจนกว่าเพลงนี้จะจบไป

ไม่ว่าจะเป็นเพลงแนวไหน ถ้าได้เริ่มร้องแล้วสะใจ
คงไม่มีใครอยากให้เพลงนั้นจบเร็ว ๆ

ถ้าเราเรียนรู้ เจอเพลงซ้ำเดิมโผล่มา ก็อาจจะร้องดีขึ้นกว่าเดิมได้
ใครฝึกร้องมาดี หรือมีพรสวรรค์ เจอเพลงไหน ก็ร้องได้แสนสบาย

แต่ใครที่ไม่ใช่อย่างนั้น ต้องพึงระวัง เจอแต่เพลงไหนไหนก็มีปัญหา
เดี๋ยวจะพาลวิ่งออกจากห้องร้องเพลงนี้ไปก่อนเวลาอันควร

Comment

Comment:

Tweet

บางทีก็เต็มใจจะร้องให้เสียงเพี้ยน
แต่ปลดปล่อยไปอย่งนั้นบ้าง

#4 By ยีน (161.200.255.162) on 2007-03-19 11:08

ขอเพลงเศร้าๆๆ
นั่งร้องไห้คนเดียวสักพักคงดี

#3 By กอม่วง on 2007-01-17 21:30

ตอนนี้อยากได้เพลง ฮาร์ดคอร์หนักๆ

ขอได้ไหม ขอเพลงนั้น

#1 By Backpack Girl on 2007-01-10 12:13

Recommend