เด็กน้อยในใจเรา

posted on 13 Jan 2007 06:49 by oatato in Thoughts

มาเขียนอะไรที่เกี่ยวกับความเป็นเด็ก เพื่อตามกระแสวันเด็กบ้าง

โลกแห่งการแข่งขันสมัยนี้ เห็นผู้ใหญ่หลายคนชอบยัดเยียดความเป็นผู้ใหญ่ให้กับเด็ก
และมีค่านิยมส่งเสริมว่าเด็กที่มีความคิดอ่านและทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินวัยว่านั้นเป็นเด็กฉลาด
พวกเขาไม่คิดว่าเด็กพวกนั้นกำลังสูญเสียโอกาสที่สำคัญในชีวิตไป คือ "โอกาสแห่งความเป็นเด็ก"

ความเป็นเด็กอยู่กับพวกเขาแค่สิบกว่าปี เทียบกับเวลาทั้งชีวิต มันแค่เศษเสี้ยวหนึ่งของชีวิตเท่านั้นเอง

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ในตอนเด็ก ๆ มีคนเคยบอกไว้ว่า " เมื่อโตขึ้นจงอย่าละทิ้งความเป็นเด็กในตัวเอง "
ตอนนั้นก็แค่จำเอาไว้เฉย ๆ รู้สึกว่าประโยคนี้ฟังดูเป็นปรัชญาดี คือ ฟังดูดี แต่ไม่เข้าใจ

มาเริ่มเข้าใจอีกทีในตอนหลังคือ คำว่า "ทิ้ง" นั้น หมายถึง "การเปลี่ยนแปลง"
ก็พอจะทำให้เดาความหมายที่เขาพยายามจะสื่อออกมาได้ ก็คือ

อย่าให้ตัวเราเองเปลี่ยนไปมากจนไม่เหลือความเป็นเด็กในใจอีกต่อไป

ซึ่งก็ยังสงสัยอยู่ว่า ความเป็นเด็กในใจ คืออะไรล่ะ? . . . . . นั่นสินะ
คงต้องมองกลับไปว่า
มีอะไรที่เป็นส่วนดีที่น่าเก็บสะสมมาจากการเป็นเด็กบ้าง

  • การมองโลกในแง่ดี

    เด็ก ๆ มองโลกนี้สวยงาม โดยไม่ต้องมีการสอน แต่อาจเป็นเพราะโลกนี้ไม่ได้ดีอย่างที่คิด
    พอโตขึ้นมาจึงต้องเรียนรู้ที่จะมองโลกในแง่ร้ายไว้บ้างมองได้แต่ไม่จำเป็นต้องทำตัวร้ายตาม

  • ความสนุกสนานร่าเริง

    เช่นเดียวกัน ความสนุกสนานร่าเริงสดใสติดตัวเด็ก ๆ มาตั้งแต่เกิด ไม่รู้ว่าไปเรียนรู้มาจากไหน
    ราวกับธรรมชาติออกแบบมาให้เรารักสนุกเป็นพื้นฐาน แล้วทำไมพอโตขึ้นมาเราถึงเครียดกันนัก
    คาดว่าสาเหตุจะมาจากสิ่งที่เรียกว่า "ภาระ", "ความรับผิดชอบ"ซึ่งต้องยอมรับว่าหลีกเลี่ยงไม่ได้
    แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องทิ้งความสนุกสนานไปทั้งหมดเพราะสิ่งเหล่านี้ใช่ไหม

  • จินตนาการ ความคิดสร้างสรรค์

    จินตนาการสร้างอนาคตของเด็ก จินตนาการมิใช่หรือที่ผลักดันให้เด็กใฝ่ฝันอยากจะเป็นโน่นเป็นนี่
    เพื่อที่จะทำสิ่งที่ตัวเองคิดไว้ให้เป็นความจริงให้ได้ เด็กมักจะมีความกระตือรือร้นที่จะทำให้
    จินตนาการของตัวเองเป็นจริงขึ้นมา โดยไม่สนใจว่าสิ่งนั้นจะห่างจากความเป็นจริงแค่ไหน
    ถ้าทำไม่ได้ก็เลิกไปอีกซักพักก็จะหาจินตนาการตัวใหม่ให้คิดฝันกันต่อไปไม่รู้จบ
    ผู้ใหญ่ก็คงมีจินตนาการเหมือนกันเป็นจินตนาการที่ยากขึ้น ซับซ้อนขึ้น
    มันอาจจะทำให้เป็นจริงได้ยากกว่าทีนี้มันก็อยู่ที่ใจเรานั่นเองว่าจะสู้คุณหนู ๆ พวกนั้นได้หรือเปล่า

  • การเรียนรู้ในสิ่งใหม่ ๆ

    เด็ก ๆ ช่างถาม ช่างสงสัย เป็นเจ้าหนูจำมัยกันได้ทุกคน บางคนถามมากจนน่าเอาขนมยัดปาก
    บางคนถามน้อยแต่ก็เลือกที่จะหาคำตอบด้วยตัวเอง ไม่ว่าวิธีไหนก็ถือเป็นการเรียนรู้ทั้งสิ้น
    เด็ก ๆ ไม่เคยหยุดเรียนรู้ ตราบใดที่มีสิ่งแปลกใหม่ที่เขายังไม่รู้โผล่เข้ามาในชีวิตของเขา
    แต่ทำไมผู้ใหญ่ถึงได้หยุดเรียนรู้หยุดรับความคิดเห็นของคนอื่น และปิดกั้นไม่ยอมรับสิ่งใหม่ ๆ
    ที่เข้ามาในชีวิตของตนเองเสมอ ๆทำไม ทำไม

  • การปรับตัว

    เด็ก ๆ ปรับตัวง่ายกว่าผู้ใหญ่ เพราะเด็กสร้างรั้วล้อมรอบรอบตัวเองน้อยกว่าผู้ใหญ่ จึงเปิดโอกาส
    ให้คนอื่นกระโดดเขามาในเขตแดน(แห่งการยอมรับ)ของตัวเองได้ง่ายกว่า แต่ผู้ใหญ่นี่สิสร้างสิ่ง
    ที่ใหญ่กว่า นั่นคือ "กำแพง" ล้อมรอบตัวเองเอาไว้ เป็นกำแพงที่ก่อขึ้นมาด้วยเงื่อนไขต่าง ๆ นานา
    ที่ตัวเองนั้นกำหนดกฎเกณฑ์เอาไว้ ถ้ากำแพงใครสูง กว่าจะปีนเข้าหากันได้คงลำบากน่าดู

ถ้าผู้ใหญ่เอาความเป็นเด็กในใจในรูปแบบต่าง ๆ มาใช้ในชีวิตประจำวันได้บ้าง ชีวิตคงจะมีสีสันขึ้นกว่าเดิม
ดึงวัยเด็กในใจเราออกมาสู่โลกภายนอกบ้างจะเป็นไร ยังไงนั่นก็คือตัวเราแต่เป็นตัวเราที่แตกต่าง

. . .ไม่มีพิษภัย แต่ก็ไม่ไร้เดียงสา . . .

 

Comment

Comment:

Tweet

เด็กอยู่คับ อิอิ
ผมเองก็กลัวการจะเป็นผู้ใหญ่... เพิ่ง15 เมื่อ ธ.ค.นี้ ยังไม่ได้ไปทำบัตร เลย... กลัวรับสภาพที่ตัวเองต้องใช้ นาย ไม่ได้!

ถ้าเราเป็นผู้ใหญ่โลกของเราก็จะต้องแคบลง เพราะเรารู้เยอะขึ้น ยิ่งรู้เอยะความกระหายที่จะขวนขวายก็น้อยลงเพราะเรารู้มาหมดแล้ว...
ฟังแล้วน่าใจหายจริงๆ

#3 By Ssss... on 2007-01-15 13:57

555+ ตามมาเม้นให้พี่โต๋จ้า แหม แก้วเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าพี่โต๋ก็ดูเป็นคนจิงจัง เขียนอะไรผู้ใหญ๊ ผู้ใหญ่ อืม..ดูดีค่ะๆ ตอนแรกแก้วคิดว่าพี่โต๋ติงต๊องอ่า เห็นตอบแต่ละทู้ แก้วนั่งขำตลอดเลย 555+

#2 By mumookaewy (58.64.115.67) on 2007-01-14 16:26

ชะอุ๊ย....คุณโต๋ตอนเด็กน่ารักมั่กๆ

ตอนนี้ที่บ้านบรรยากาศเหมือนในเรื่อง Star Wars ไปทุกทีๆ เครื่องบินบินกันให้ว่อน เพราะบ้านอยู่ใกล้สนามบินกับกองบิน 41 ซึ่งเปิดโอกาสให้เด็กไปดูการแสดงทางอากาศ ละก็มีการถ่ายรูปกับพวกจรวด มิดไซด์ ประมาณนั้น

วันนี้ก็ยกให้เป็นวันของเค้าไปล่ะค่ะ แต่ทำไมผู้ใหญ่บางคนถึงใจร้าย วางแผนบึ้มแม้กระทั่งวันนี้น้อ เฮ้อ ปีนึงก็มีหนเดียวจะปล่อยให้เด็กมีความสุขแบบปลอดภัยไร้กังวลหน่อยก็ไม่ได้

#1 By Cable (125.25.44.16) on 2007-01-13 10:57

Recommend