วีรกรรมของเด็ก (ไม่) เรียน ตอนที่ 7
posted on 22 Mar 2007 11:10 by oatato in Lifeตอนที่7 : สอบเอ็นทรานซ์ - ครั้งที่ 2
และฤดูกาลเอ็นทรานซ์ก็มาถึง อีกครั้ง
ครั้งนี้บรรยากาศต่างจากคราวที่แล้วอย่างลิบลับ มีเพื่อน ๆ ร่วมเส้นทางเดียวกันเต็มไปหมด
ไม่รู้สึกเหมือนว่าต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ลุยเดี่ยวสู้โลกแห่งความจริงเหมือนครั้งก่อน
ช่วงปิดเทอมก่อนสอบมีเวลา1 เดือนกว่าๆ ยังไปลงเรียนพิเศษกับเพื่อน ๆ เพื่อทบทวนความรู้ก่อนสอบ
มันมีคอร์สพิศวงของสถาบันชื่อดังที่บอกว่าสอนแบบรวบรัดเนื้อหา ม.ปลาย ได้ภายใน 1 เดือน(แยกวิชา)
โอ้! ปาฏิหารย์หรือนั่น เลยลองไปพิสูจน์ซะหน่อย ปรากฏว่าที่ไม่ได้สอนเกี่ยวกับเนื้อหาเบื้องต้นเลย
แต่สอนเกี่ยวกับเทคนิคพิเศษมากมายในการแก้ไขปัญหาโจทย์ได้อย่างรวดเร็ว แถมสมุดรวมเทคนิค
มาให้อีกหนึ่งเล่มเล็ก ๆ เป็นนัยว่าที่จะให้เราแอบเอาเข้าห้องสอบหรือไงนั่น
ความเห็นส่วนตัวคือ ไม่เวิร์ค ธรรมชาติของโจทย์ข้อสอบมันพลิกแพลงไปได้เรื่อย ๆ อยู่แล้ว
ยกเว้นคนออกข้อสอบใจตรงกัน ถ้าเรียนวิชาความน่าจะเป็นจะรู้ว่ามันก็ยังยากอยู่ดีที่จะออกมาซ้ำเดิมติดกัน
โจทย์เปลี่ยนไปนิด ก็พลิกหาเทคนิคกันไม่เจอแล้ว แต่ย้ำนะว่าเป็นความเห็นส่วนตัว อาจเป็นที่ตัวเราเอง
ที่ไม่เก่งพอก็ได้ เลยใช้เทคนิคนี้ไม่ได้สะดวก อาจเปรียบได้กับของขลัง ที่จะแสดงอิทธิ์ฤทธิ์ปาฏิหารย์
เมื่อไปตกอยู่ในมือของผู้ที่ถูกคัดสรรแล้วเท่านั้น พอดีกว่า เริ่มเพ้อฝันแล้ว
สรุปว่าไม่เหมาะกับเรา แถมทำให้เสียเวลาไปกับคอร์สพิศวงนี้ไปอีก1 เดือน เลยไม่ค่อยมีเวลาทบทวน
เนื้อหาของ ม.6 เท่าไหร่เลย ไปเจอข้อสอบ ม.6 คงหลุดแน่ ๆ แต่ก็มองโลกในแง่ดีว่าความรู้ ม.5 เราเจ๋ง
ม.4 ก็ใช้ได้ ไปเน้น ๆ ทุ่มเทส่วนที่เราถนัดดีกว่า อย่างน้อยถ้าทำได้ประมาณ 50-60% จาก 600 คะแนน
ก็คงถือว่าใช้ได้แล้วล่ะ สู้ ๆ
ถึงวันสอบ ...
ไปสอบคราวนี้ มีเพื่อนไปสอบด้วยกัน ไม่เหงาแล้ว และไม่ต้องตัวลีบเพราะเป็นรุ่นน้องเหมือนคราวก่อน
มองก็รู้ ๆ กันอยู่แล้ว ว่าเกือบครึ่งของคนสอบทั้งหมดเป็นเด็กสอบเทียบ ซึ่งเป็นรุ่นเดียวกับเราทั้งนั้น
คนอื่นเขามีตื่นเต้นกัน เราพยายามทำตัวแบบวางเฉยสยบนิ่งที่จริงแอบตื้นเต้นโคด ๆ เก็บไว้ในใจ
สถานที่สอบต่างกันครั้งแรกลิบลับ ครั้งแรกเป็นโรงเรียนสตรีวิทยาคนดูเยอะ พื้นที่ไม่กว้างขวาง
(ตอนนั้นต้องอาศัย พื้นที่ลานจอดรถของวันบวรนิเวศน์ที่อยู่ติดกัน เป็นที่พักพิงยามรอสอบ)
คราวนี้มา ม.ธรรมศาสตร์เลย บรรยากาศมหาวิทยาลัย พื้นที่กว้างขวาง แต่คนเหมือนจะเยอะกว่าเดิมอีก
ดูละลานตาไปหมดเลย อย่างกับกว่ามีคนมากกว่า 100 เท่าของที่เดิมอย่างนั้นเลย ที่นั่งแทบไม่มีเหลือ
ความคิดที่จะมานั่งอ่านอะไรก่อนสอบ ลืมไปได้เลยนะ ไม่ใช่เพราะว่าไม่มีที่นั่ง (ไม่มีอยู่แล้วล่ะ จงยืนซะ)
แต่เพราะว่าไม่มีสมาธิต่างหาก
เริ่มเข้าสอบ เข้าไปอย่างสงบ ไม่มีอะไรจะได้ (จากหนังสือ) และก็ไม่มีอะไรจะเสีย (กำลังใจและสติ)
ไปมากกว่านี้แล้ว แต่ไม่เข้าใจบางคนว่า ไอ้การที่จะต้องวางสายตาอยู่ติดหนังสือจนถึงวินาทีสุดท้าย
จนก่อนจะเข้าห้องเป็นคนสุดท้ายเนี่ยะ มันเวิร์คนักหรือไงฟะ
เราก็รู้กระบวนการหมดแล้ว ห้องสอบ โต๊ะสอบ เขียนชื่อ การแรเงารหัสสอบ คำตอบ เก๋าซะเหลือเกิน
เปิดข้อสอบ โอ้! ไม่ยากแบบโหดร้ายเท่าไหร่นี่นา ข้อสอบ ม.4 พอไหว ข้อสอบ ม.5 โอเคเลย
ส่วนของ ม.6 ... แค่อ่านโจทย์ก็รู้ว่ามันไม่ยาก แต่ก็ยังทำค่อยไม่ได้อยู่ดี เพราะมีการพลิกแพลงโจทย์
คือภายในข้อเดียวกัน ต้องหาคำตอบถึง 1-3คำตอบแต่ละคำตอบจะมาจากคนละบทเรียนกัน สุดท้าย
ก็จะเอาคำตอบทั้งหมด เอามาตอบคำถามหลักทั้งหมด ประเภท a + b + c รวมกันได้เท่าไหร่
ถ้าเราไม่รู้เนื้อหาของแค่บทใดบทหนึ่ง ไม่ว่ามันจะง่ายขนาดไหน ก็จะไม่มีทางหาคำตอบสุดท้าย
ได้แน่นอน มันน่าเจ็บใจไหม ถ้าเราเป็นเด็ก ม.5 ที่ยอมทิ้งเนื้อหาบางบทของ ม.6 ไปบ้างเพราะอ่านไม่ทัน
แล้วมาเจอข้อสอบแนวนี้น่ะ มันเป็นข้อสอบที่ทำขึ้นมาดักเด็กสอบเทียบ(ที่เตรียมตัวไม่พร้อม) ชัด ๆ
ข้อสอบปีนั้น จะไม่ใช่ข้อสอบที่เน้นเนื้อหาเฉพาะเจาะจงในบทเรียนหนึ่ง ๆ เหมือนเมื่อก่อน
แต่จะเน้นเนื้อหาผสมระหว่างหลาย ๆ บทเรียนเข้าด้วยกัน เน้น ๆ ที่วิชาคณิตศาสตร์ และฟิสิกส์
เคมีก็พอมีบ้าง แต่มันดิ้นยากกว่า ส่วนวิชาภาษาไทย สังคม และอังกฤษ ก็ออกเป็นในแนว ๆ เดิม
ส่วนที่ยากระเบิดแบบเสมอต้นเสมอปลาย ก็คงไม่พ้นวิชาพื้นฐานวิศวกรรม ไม่ต้องพลิกแพลงไปกว่านี้
ก็ทำไม่ค่อยได้อยู่แล้ว
การสอบเสร็จสิ้นใน 1 อาทิตย์ มั่นใจน้อยลง เพราะมีข้อสอบหลายส่วนที่ทำไม่ได้อย่างที่คาดหวังไว้
เพราะถูกดักด้วยโจทย์แสนแสบตามที่บอกข้างบน บางข้อที่ง่าย ๆ ก็ยังต้องปล่อยให้มันผ่านเลยไป
คาดว่าเด็ก ม.6 หรือแม้แต่เด็กสอบเทียบที่คล่องเนื้อหา ม.6 ก็น่าจะมีความสุข แต่ตัวเราไม่มีความสุข
ดูจากคะแนนก็ยังน่าลุ้นอยู่ว่า จะอยู่ในช่วงคะแนนไหน และน่าจะอยู่ในช่วงคะแนนของคณะอะไรบ้าง
ตามสถิติของปีที่แล้ว คณะสุดท้ายที่เลือกคะแนนก็ยังไม่สูงมาก น่าจะพอลุ้นได้ ไปที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น
ทนรอผลสอบอย่างระทึก ซึ่งอีกหนึ่งเดือนถัดมา ผลสอบก็ออกมาอย่างชัดเจนคือ ...
... สอบเอ็นทรานท์ไม่ติด ... ครั้งที่ 2 ...
