potato tomato & oatato

ตอนที่16 : สอบเอ็นทรานซ์ - ครั้งที่ 3 (ครึ่งแรก)

และฤดูกาลเอ็นทรานซ์ก็มาถึง อีกครั้ง และก็อีกครั้ง

คราวนี้ไม่เหมือนกับการเอ็นทรานซ์คราวก่อน ๆ ตรงที่พวกเราไม่ได้เป็นสอบเอ็นทรานซ์เพียงที่เดียว
มีสถาบันอุดมศึกษาหลายแห่งได้จัดให้มีการการสอบเข้าเพื่อรับนักเรียนเข้าศึกษาต่อ โดยแยกจาก
การสอบเอ็นทรานซ์ทั่วไป บางแห่งก็จัดสอบก่อนสอบเอ็นทรานซ์ บางแห่งจัดสอบทีหลัง ส่วนบางแห่ง
ก็จัดสอบหลังการรู้ผลสอบเอนทรานซ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่สังเกตุว่าทุกแห่งมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ
ช่วงที่เปิดรับสมัครสอบจะเป็นก่อนเอ็นทรานซ์ทั้งสิ้น ซึ่งเหมือนจะบอกเป็นนัยถึงนักเรียนทั้งหลายที่ตั้งใจ
มาสอบ "กันเหนียว"คือไม่ว่าคุณจะมาสอบที่นี่หรือไม่สอบได้แล้วจะเข้าเรียนหรือไม่ ยังไง ๆ คุณก็ต้อง
มาสมัครและต้องจ่ายค่าสมัครให้สถาบันเราก่อนล่ะ เพราะยังไงเราก็คงเป็นแค่ทางเลือกที่สองของคุณ

เพื่อความแน่นอนในอนาคตที่ยังไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ นักเรียนส่วนใหญ่ก็เลยต้องทำการสมัคร
สอบเผื่อเอาไว้มากมายหลายแห่ง ลำพังแค่ค่าสมัครสอบเพียงอย่างเดียว เชื่อว่าคงทำให้สถาบันเหล่า
นั้นมีรายได้เพิ่มขึ้นอย่างเป็นกอบเป็นกำเลยทีเดียว

ถ้าจะมองว่ามันทำให้เราเครียดจัดเพราะต้องสอบหลายหนก็อาจจะไม่ถูกต้องนัก เพราะการที่เราไปลอง
สอบที่อื่นก่อนมันก็ช่วยลดความประหม่าที่เรามุ่งให้กับการสอบหลัก ๆ ให้ลดลงได้ ยิ่งถ้าเกิดเราทำสอบ
ได้ดี มันก็จะทำให้เราอุ่นใจ (ทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ผล) และมั่นใจในตัวเองขึ้นว่าถ้าข้อสอบระดับนี้เราก็ทำได้
ข้อสอบเอ็นทรานซ์ก็คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงจนเกินไปหรอกนะ แต่ถ้าเกิดทำไม่ได้ มันก็ยังเหมือนกับเรา
ยังมีโอกาสครั้งถัดไป ที่จะสามารถเอาจุดบกพร่องไปรีบปรับปรุงก่อนการสอบใหญ่ที่กำลังมาถึงได้

ส่วนการสอบทีหลัง อันนี้จะทำได้ดีหรือไม่ดี เครียดมากหรือน้อย ก็คงขึ้นอยู่กับความมั่นใจหลังจาก
การสอบเอ็นทรานซ์ว่าเราคิดว่าทำได้หรือไม่ หรือถ้ารู้ผลสอบแล้วนี่ยิ่งไปกันใหญ่เลย เพราะถ้าสอบ
เอ็นทรานซ์ไม่ได้ก็เสียกำลังใจอยู่แล้ว ความรู้สึกเคว้งคว้างก็จะตามมาดังนั้นที่ที่เราจะสอบถัดไปนี่
แทบจะถูกมองเป็นความหวังสุดท้ายของชีวิตเลยทีเดียว แต่มันก็มีข้อดีบ้างก็คือ คนที่สอบเอ็นทรานซ์
ติดไปแล้วในคณะที่ตั้งใจเลือกไว้ส่วนใหญ่คงจะไม่ไปสอบให้เสียเวลาทำไม เอาเวลาไปฉลองดีกว่า
ซึ่งในกรณีนี้จะทำให้คู่แข่งที่เก่ง ๆ ลดน้อยลง ที่เหลือก็คือทำสอบให้ดีละกัน

ตัวผมเองก็สมัครสอบที่อื่น ๆ เอาไว้ทั้งหมด4 แห่ง ถ้ารวมเอ็นทรานซ์ด้วยก็ 5 แห่ง
ช่วงวันสอบก็มีทั้ง ก่อนเอ็นทรานซ์ หลังเอ็นทรานซ์ และหลังรู้ผลเอ็นทรานซ์แล้ว
มีทั้งหมดเลย เลยกลายเป็นฤดูแห่งการสอบเข้าจริง ๆ ทั้งเดือนสอบอย่างเดียว สนุกแน่ ๆ
ความรู้สึกและบรรยากาศสอบแต่ละครั้งก็จะแตกต่างกันไป ขอเล่าแยกออกมาเป็นแต่ละที่เลยดีกว่า

สนามสอบแรกที่ไปสอบจัดโดยคณะวิทยาศาสตร์ของสถาบันเทคโนโลยีแห่งหนึ่งแถวสะพานพระราม 7
จัดสอบก่อนเอ็นทรานซ์พอสมควร สถานที่สอบคือที่โรงเรียนพาณิชย์ชื่อฝรั่งแถวแยกลาดพร้าว
(จะใช้มุขใบ้สถานที่ไปถึงไหนกัน) เจอคนเยอะมากมายมหาศาล คงเป็นเพราะสอบก่อนเอ็นทรานซ์
บรรยากาศดูไม่ต่างกับเอ็นทรานซ์เลยเครียด ทำข้อสอบรู้สึกว่าทำได้ประมาณ 60-70% โดยเฉลี่ย
ในแต่ละวิชา ก็ถือว่าพอใจในระดับหนึ่ง ส่วนวันประกาศผลสอบคือวันสอบเอ็นทรานซ์วิชาสุดท้ายพอดี
(ทำไมไม่ประกาศเร็วกว่านี้ซักหน่อยนะ) วันนั้นพอสอบเอ็นท์เสร็จปุ๊บ ก็คงได้บึ่งรถไปฟังผลกันเลย

สนามสอบที่สองก็คือสอบเอ็นทรานซ์นี่แหล่ะ
ความรู้สึกในเช้าวันแรกก็ตื่นเต้นบ้างนิดหน่อย แต่พอไปเจอเพื่อนที่ไปสอบที่เดียวกันตั้งหลายคน มีเพื่อน
มากกว่าปีที่แล้วอีก สถานที่สอบคือ มศวประสานมิตร (ไม่ใบ้ให้ทายแล้ว) บรรยากาศถือว่าดีใช้ได้เลย
ร่มรื่น มีต้นไม้ใบหญ้า (ไปเที่ยวเหรอไง) มีมุมให้นั่งพักได้เลยทั้งกลุ่มคนไม่หนาแน่นเกินไปจนอึดอัด
เลยทำให้รู้สึกไม่เครียดกันนัก เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าไปแล้วไม่เหมือนไปสอบ แต่ตอนทำสอบก็ต้อง
รู้สึกให้เหมือนทำสอบนะ (ถ้าไม่เหมือนก็ซวยสิ)ความรู้สึกหลังสอบก็คือ ก็ทำไปได้ในระดับหนึ่ง
เหมือนที่สอบที่แรกเลย แต่ถามว่าพอใจไหม? ไม่เท่าไหร่ น่าจะทำได้มากกว่านี้อีกหน่อยนะ โลภซะ
แล้วกลัวไหม? กลัวสิ เพราะความทรงจำปีก่อน ๆ มันผุดขึ้นมา แต่ขี้เกียจคิดมากแล้ว ไปรอลุ้นเอาละกัน

หลังจากสอบเสร็จ ผลสอบที่แรกออกเลย ประกาศออกมาว่าติด ก็ดีใจและอุ่นใจขึ้นว่าตอนนี้ยังไง
ก็มีที่ซุกหัวเรียนแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกว่าที่นี่ยังไม่ใช่ที่ที่เราอยากเรียนดูเหมือนจะช่างเลือกไปหน่อยไหม
คงไม่หรอก นี่มันเป็นการเลือกทางเดินชีวิตเราเลยนะไม่ใช่เลือกซื้อของใช้ มันก็เลยต้องคิดกันให้
ละเอียดถี่ถ้วนหน่อย ถ้าเป็นปีก่อน ๆ เราคงไม่ได้มาเลือกกันขนาดนี้ เพราะไปสอบเอ็นท์อย่างเดียว
ซึ่งถ้าสอบติดหรือไม่ติด เราก็ยังมีเส้นทางหลักเดิมก็คือโรงเรียน สอบแล้วไม่ติดหรือติดแล้วไม่ชอบ
ก็ยังกลับมาเดินบนเส้นทางเดิมได้ แต่ปีนี้ไม่มีแล้ว มีเหลือแต่ทางแยกที่มองไม่เห็นสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า
แล้วจะไม่ให้เลือกมากได้ยังไงล่ะ จริงมะ

แต่ในขณะที่ยังไม่รู้ว่าจะมีทางไหนมาให้เลือกเพิ่มเติม ก็ขอเอาทางนี้ไปก่อนล่ะไปสอบสัมภาษณ์ผ่าน
เค้ากำหนดให้ไปลงทะเบียนก็ยอม รอทางเลือกใหม่ ๆ ที่จะตามมา เมื่อไหร่มันจะมาซะที

... โอ ตอนนี้มันช่างยาวเหลือเกินขอยกไปเล่าต่อตอนต่อไปดีกว่านะ ...