สืบเนื่องจากการซื้อซีดีเพลงอัลบั้ม Living In C Major ของนายโต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร ที่ร้าน B2S
แล้วมีการแนบคูปองมากับกล่องซีดี เพื่อให้สามารถไปขอรับลายเซ็นต์ของนายโต๋ได้ที่ร้าน B2S
สาขาเซ็นทรัลชิดลมเมื่อวานนี้ (24 ก.พ.) และอีกครั้งที่สาขาเซ็นทรัลลาดพร้าวในวันศุกร์ที่ 2 มี.ค.
ถ้าใครไม่มีคูปองก็สามารถซื้อแผ่นที่ร้านในวันนั้น และนำใบเสร็จไปยืนยันตอนต่อคิวรับลายเซ็นต์ได้
แต่ต้องเป็นคิวต่อจากคนที่มีคูปอง อาจจะช้ากว่ากันนิดหน่อยแต่คงได้ลายเซ็นต์ทุกคนแน่นอน
ถึงจะไม่ใช่สมาชิกของ โต๋แฟนคลับ หรือแฟนคลับของศิลปินใด ๆ บนดาวดวงนี้
แต่เนื่องจาก การที่นับข้อดีออกมาได้หลายข้อ อย่างเช่น
1. เห็นตัวเป็น ๆ ของศิลปิน
2. ลายเซ็นต์บนปกซีดี
3.มินิคอนเสิร์ต
4. ชมเด็ก ๆ วัยใสที่ไปกรี๊ดศิลปิน
5. หาหนังสืออ่าน
6.หาอะไรกินนอกบ้าน
7. ได้เสียตังค์ (ข้อดีเหรอนั่น?)
ก็เลยออกเดินทางไปที่ร้าน B2S ตามภารกิจที่มั่นหมายไว้ คือ ไปรับลายเซ็นต์ เท่านั้น
เพราะฉะนั้นจึงไม่ขอมีส่วนร่วมในกิจกรรมแถมอื่น ๆ ที่เห็นแฟนคลับเขาพึงกระทำกัน อย่างเช่น
การไปถ่ายรูป การตอบคำถามร่วมสนุกกับพิธีกรบนเวที การร้องเพลงตามศิลปิน ...ไม่มีทั้งนั้น
เป็นที่น่าสังเกตุว่า กลุ่มผู้คนที่ไปงานส่วนใหญ่ 90 % จะอยู่ในวัยมัธยม และพร้อมที่จะทำทุกอย่าง
ตามที่นายโต๋หรือพิธีกรจากบนเวทีรีเควสต์มา ตัวอย่างเช่น การตะโกนคำว่า "รักโต๋" ให้พร้อมเพรียงกัน
มองให้น่ารัก ก็ถือว่าเป็นการสร้างขวัญและกำลังใจที่ดีให้กับศิลปินในการเดินสายโปรโมตอัลบั้มต่อไป
ส่วน 10% ที่เหลือ ก็คือคนที่ไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มแรก ซึ่งตัวคนเขียนเองก็คงจะถูกจับโยนให้ตกอยู่ใน
กลุ่มนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ และพบว่าอาจจะเหลือเป็น 1-2% ที่กล้าไปยืนต่อคิวเพื่อขอรับลายเซ็นต์พร้อม
กับเด็ก ๆ ในกลุ่มแรก ตอนแรกนึกว่าจะมีกลุ่มหลังเยอะกว่านี้ แต่ทำไงได้ล่ะ อุตส่าห์ลงทุนไปถึงนั่นแล้วนะ
ซึ่งในที่สุดก็ได้ลายเซ็นต์มาจนได้ตามความต้องการที่หมายมั่นเอาไว้ ...
แต่ก็ทำให้ต้องมาคิดทบทวนใหม่เรื่องการล่าลายเซ็นต์ ไม่ใช่ว่าไม่เคยนะ เพราะที่ B2S นี่ก็เป็น
สถานที่ที่เคยมาขอลายเซ็นต์จากพี่บอย โกสิยพงษ์ ตอนงานเปิดตัวอัลบั้ม Kindly Delite(ใจดี...ดีใจ)
ซึ่งตอนนั้นดูจากคนที่มางานก็จะแบ่งหมวดได้เป็นอีกลักษณะหนึ่ง แต่พิจารณาดูแล้วว่ายังไง
เราก็เป็นส่วนหนึ่งในกลุ่มใหญ่แน่นอน แต่พอถึงคราวงานนายโต๋นี่ การประเมินผิดพลาดไปแล้ว
เคยคิดว่า การชื่นชอบศิลปินเพลงที่ออกผลงานมา นั้นมีปัจจัยมาหลัก ๆ จากอะไรได้บ้าง...
1. ผลงานที่ออกมา:แนวเพลงคุณภาพของงานเพลง เนื้อร้อง ทำนอง
2. ตัวศิลปินเอง: หน้าตา เสียงร้องความสามารถ การมีส่วนร่วมในอัลบั้มนั้น ความประพฤติ
3. กระแสคนรอบข้าง กระแสจากสื่อต่าง ๆ
แต่หลังจากเมื่อวาน เลยได้มุมมองใหม่ ๆทำให้ต้องเพิ่มปัจจัยที่น่าจะเป็นไปได้ขึ้นมาอีกหนึ่งข้อ
4. วัยของศิลปิน เทียบกับ วัยของเรา
สำหรับบอยด์ สาเหตุที่ชื่นชอบน่าจะมาจากสูตรนี้ คือ
1. คุณภาพของงานเพลง เนื้อร้อง ทำนอง
2.การมีส่วนร่วมในอัลบั้มนั้น ความประพฤติ
3. มีส่วนเพราะเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียน
( ตอนนั้นไม่รู้จักเลยเพราะห่างกันหลายรุ่นมาก ๆ แต่บังเอิญเป็นเพื่อนกับน้องของเค้าที่โรงเรียน )
ส่วนกรณีนายโต๋ ก็จะเป็นอีกสูตรหนึ่งคือ
1. แนวเพลง(ชอบเปียโน คงพอรู้กันอยู่) คุณภาพของงานเพลง
2. ความสามารถทางดนตรี การมีส่วนร่วมในอัลบั้มนั้น
3. ไม่มี (ไปรู้จักเองจากงานเพลงของบอยด์)
ส่วนข้อ 4 ไม่มีผลกับเราจริง ๆแต่อาจจะเป็นปัจจัยหนึ่งสำหรับคนอื่นๆ ก็เป็นได้
... อย่างน้อยก็น่าจะเป็นกลุ่ม 90% ที่เห็นในงานนั่นแหละ ...
