blogging

หนึ่งอาทิตย์ที่...

posted on 12 Mar 2008 19:39 by oatato in Life

นี่เป็นหนึ่งอาทิตย์แรกในรอบปีที่ผ่านมา ที่ข้าพเจ้าหยุดเขียนบล็อก

ถ้าจะหาสาเหตุมาอ้างว่าทำไปไม่อัพเดตบล็อก ก็คงยกมาได้่หลายข้อ เช่น

- ง่วนงาน (ชอบคำนี้แฮะ) หมายถึง ทำงานหัวปักหัวปำ สร้างภาพให้เหมือนกับว่าขยัน (!)
- หยิบแผ่นเกมส์เก่า ๆ มาลงในเครื่อง ระลึกอดีตแห่งความรุ่งโรจน์ของเกมนั้น รวมถึงคนเล่นด้วย
- เอาหนังสือเก่า ๆ อายุสิบกว่าปีที่เพิ่งค้นเจอมารีรันอ่านใหม่อีกรอบ
- เอาหนังที่ ดูดโหลด (แปลว่า การดาวน์โหลดแบบสูบเอา ๆ) เอามาเขียนลงดีวีดี เพราะดิสก์เต็ม
- ขี้เกียจ (สั้น ๆ เพราะ คงไม่มีคำไหนบรรยายจนเห็นภาพได้ชัดเจนเท่าคำนี้อีกแล้ว)
- เรื่องราวผ่านมาในชีวิตช่วงนี้จำเจ น่าเบื่อ ซ้ำซาก ไม่มีอะไรจะมาเขียน หมดมุข บลา ๆ ๆ

บางครั้งการทำอะไรอย่างอื่นนอกจากการเขียนบล็อก ก็เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศไปอีกแบบหนึ่ง
แต่เท่าที่เห็น จะพบว่า 50% ของเหตุผลที่ให้มาก็ยังเป็นอะไรที่วนเวียนอยู่กับคอมพิวเตอร์อยู่ดี
คาดว่าถ้าไปบำบัดอาการติดคอมพ์ได้หายขาดเมื่อไหร่ เหตุผลก็คงจะต่างออกไปบ้างนิดหน่อย

อาจจะได้เห็นการรีวิวร้านอาหารหรือสถานที่ท่องเที่ยวมากกว่านี้
และในที่สุดก็จะมีเรื่องราวมาให้เขียนบล็อกมากมายหลากหลายกว่านี้่

อยู่กับคอมพิวเตอร์น้อยลง ทำให้มีเรื่องราวมาเขียนบล็อกได้มากขึ้น
สุดท้ายก็ต้องกลับมานั่งมองหน้าจอพิมพ์ข้อความลงในบล็อกเหมือนเดิม

และก็หนีไม่พ้นเครื่องคอมพ์อยู่ดี ... วนเวียน ... เวียนวน

. . .

แล้วอีกหนึ่งเอ็นทรี่ บลา ๆ ๆ ก็เกิดขึ้นมาในวันนี้

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป ข้าพเจ้าก็หลวมตัวกลับมาเขียนบล็อกอีกจนได้

... วนเวียน ... เวียนวน

ก่อนหน้านี้พอได้ข้อมูลจากเว็บบอร์ดหรือจากฟอร์เวิร์ดเมลล์ก็เอามาลงประจำ

แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยากเอามาลงเท่าไหร่ เพราะ็ต้องระวังเรื่องที่เจ้าของบทความ
จะตามมาทวงสิทธิ์เอา ซึ่งจะทำให้เสียความรู้สึกกันเปล่า ๆ

เลยขอฝากเป็นข้อคิดเตือนใจเอาไว้ก่อนที่จะส่งบทความอะไรต่อไปให้คนอื่น
หรือเอามาแปะลงบล็อก ให้คิดเอาไว้ก่อนว่า "คุณไม่ใช่คนแรกที่รับรู้เรื่องนี้"
ไม่ต้องตื่นเต้นเกินเหตุ ไม่ต้องรีบส่งต่อกันขนาดนั้น

มีหลายเรื่องที่อยากเอามาแปะในบล็อกเหมือนกัน แต่พอลองเอาหัวเรื่องไป
ไปพิมพ์ค้นหาใน Google ดูแล้ว อาจพบว่ามีผลลัพธ์ออกมาว่ามีบทความนี้
แปะอยู่ตามเว็บ/บล็อกอื่นเป็นสิบ ๆ แห่ง แถมในหลาย ๆ แห่งนั้นก็มีอยู่ในหมู่
บล็อกของชาวเอ็กทีนด้วยกันเองหลายบล็อกเหมือนกัน

ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรที่จะเอาบทความข่าวสารจากที่อื่นมาพูดถึงเลย
นั่นก็คงไม่ใช่วิธีที่ถูกซะทีเดียวนัก เดี๋ยวบล็อกเราจะกลายสภาพเป็น "กะลา" ไปซะก่อน
(ซึ่งแน่นอน เจ้าของบล็อกก็คงจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก "กบ" หนึ่งตัวที่แสนน่าเบื่อ)

อย่างน้อยควรนำข้อมูลที่อ่านมาสรุปพร้อมกับมีการสอดแทรกความคิดเห็น
ลงไปบ้าง พร้อมนำเสนอข้อมูลประกอบเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย ก็เหมือนรายการ
ช่วงเช้า ๆ ที่เอาหนังสือพิมพ์มาเปิดกางอ่านแล้วก็คุยกันไปคุยกันมา

ถึงแม้ว่าจะดูเหมือนไม่ค่อยจะลงทุนเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ลงสนามเพื่อหาข่าวเอง
หรือแม้แต่จะคิดหัวข้อข่าวขึ้นมา แต่ไอเดียนี้ก็ถือว่าใช้ได้ในสายตาผู้รับชมเหมือนกัน

ถ้าเอาไปเปรียบเทียบกับการเอาบทความมาอ่านให้ฟังห้วน ๆ แล้วก็เดินจากไป
แค่นี้ก็พอจะเห็นภาพแล้วว่า การนำเสนอแบบไหนจะทำให้ดูน่าสนใจกว่ากัน

ไม่งั้นรายการในรูปแบบที่พูดถึงคงไม่อยู่รอดมาหลายปีจนถึงบัดนี้หรอก ว่ามั๊ย

. . .

ป.ล. ถ้าจำไม่ผิดตอนเรียน (วิชาไหนก็ไม่รู้นะ)
แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ (primary source) คือ ข้อมูลที่เราได้รับมาจากแหล่งข้อมูลหรือผู้ประสบเหตุการณ์
แหล่งข้อมูลทุติยภูมิ (secondary source) คือข้อมูลที่เราได้มาจากสื่อต่าง ๆ ที่มานำเสนออีกต่อหนึ่ง
ส่วนการนำข้อมูลจากสื่อที่เคยนำเสนอ มาวิเคราะห์และออกความเห็นอีกท ีก็จะเป็นแหล่งข้อมูลตติยภูมิ
(tertiary source) ซึ่งการนำเสนอในบล็อกน่าจะอยู่ในหมวดนี้เองกระมัง

สถิติใหม่อีกแล้ว

posted on 24 Jul 2007 00:47 by oatato in Messages

แฮร์รี่พอตเตอร์กับเทคนิคการเปลี่ยนธีม (ไม่ใช่ชื่อภาคใหม่นะ) ทำเอายอดขายพุ่งกระฉูดกว่าเดิม

ถ้ามีบริษัทของตัวเองแล้วทำยอดขายได้พรวดพราดขนาดนี้ คงจะรวยน่าดูเนอะ

เมื่อก่อนโพสต์เรื่องดนตรีกับภาพถ่าย แล้วก็เรื่องราวทั่วไปที่ได้จากเว็บหรือฟอร์เวิร์ดเมลล์เป็นหลัก
แต่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไป พยายามทำตัวให้มีสาระขึ้น เรื่องราวที่โพสต์ก็จับฉ่ายมากกว่าเดิม ดีหรือนั่น

ยังสงสัยว่าผู้อ่านนิยมข้อมูลประเภทไหน เลยลองเอากราฟในช่วงขาขึ้นมาวิเคราะห์ดู

  • วันที่ 2 : พูดเรื่องมาม่าไม่เคลือบแว็กซ์สาระของอาหารใกล้ตัว เลยทำให้กราฟขึ้นนิดนึง
  • วันที่ 6 : มีอารมณ์สุนทรีย์มานั่งเขียนบ้าบอเรื่องเวลา วันนั้นกราฟตกเลย
  • วันที่ 9 : เปลี่ยนแนวเขียนชื่อจาก oatato เป็น o@@o มีคนงงกับเพียบเลย อิอิ
  • วันที่ 10 : เลยมาอธิบายความเป็นมาของเครื่องหมาย @ ปรากฏยอดคนอ่านกระฉูดเลย
  • วันที่ 16 : เริ่มใช้งานธีมแบบสุ่มเพื่อดึงดูดคนมาเยี่ยมท่าจะเวิร์ค
    ขนาดวันนั้นเว็บ exteen ล่มไปหลายชั่วโมง ยอดผู้ชมยังไม่ยอมตก
  • วันที่ 18 : พูดเรื่องหนังสือแฮร์รี่รั่วไหล ทำให้รู้ว่ามีคนสนใจเรื่องนี้เยอะเหมือนกันแฮะ
  • วันที่ 19-22 : เทศกาลแฮร์รี่พอตเตอร์ เกาะติดสถานการณ์สุด ๆ
  • วันที่ 23 : มาเฉลยเทคนิคการเปลี่ยนธีมแบบสุ่ม เลยทำให้ยอดทะยานขึ้นไปได้อีก
    คงสืบเนื่องจากเดือนที่แล้วที่เขียนเรื่องเปลี่ยนธีมก็มีคนอ่านเยอะ ยิ่งซับซ้อนยิ่งน่าสนใจมั๊ง

ยังไม่สามารถฟันธงได้แน่ชัด แต่ดูเหมือนผู้อ่านน่าจะชอบเรื่องราวสาระที่เป็นความรู้ใหม่ ๆ
ยิ่งถ้าเป็นสาระใกล้ตัวที่สามารถเห็นได้หรือจับต้องได้ ก็น่าจะเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เรื่องนั้น
มีความน่าสนใจยิ่งขึ้น

ยังไงก็ขอเตือนไว้ก่อนว่า นี่เป็นการวิเคราะห์แบบขำขำ ถูกต้องหรือเปล่าก็ไม่รู้ โปรดอย่าเชื่อมาก

ก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวมีสาระได้อีกนานเท่าไหร่ กราฟตกฮวบเมื่อไหร่ก็คงเป็นวันนั้นล่ะนะท่านผู้ชม

ป.ล. การมีกราฟมาให้วิเคราะห์เล่นยามว่างก็ไม่เลวเหมือนกัน ดูแล้วเหมือนพวกนักบริหารระดับสูง
ซึ่งในชีวิตจริงคงก็จะไม่มีปัญญาก้าวกระโดดไปถึงขั้นนั้น ก็เลยขอมาแอบทำหรูแถวนี้เอาดีกว่า

เก็บเอาภาพเลขสวยมาฝาก

ทะลุยอดสองหมื่นและสามหมื่นในเดือนเดียวกัน อะไรจะขนาดนั้น

ทักทาย : โชว์เลขสวย

posted on 02 Jul 2007 22:58 by oatato in Messages

มาแอบเลขสวยกะเค้าบ้าง

เอาไปเทียบสถิติเมื่อเดือนที่แล้ว ที่บันทึกไว้ตอนฉลองเขียนบล็อกมาครึ่งปี

อะโหหมายความว่าเดือนนี้เดือนเดียว มีจำนวนผู้แวะเวียนเข้ามาเกือบเท่าจำนวน
ผู้เข้าชมที่เข้ามาตลอดทั้งครึ่งปีที่ผ่านมาทีเดียว

นี่เป็นสัญญาณถึงเวลาแล้วที่จะต้องเขียนบล็อกให้ดูดีมีจุดยืนขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่านี่?

ท่าจะยาก =P

ถ้าใครเข้ามาอ่านบ่อย ๆ จะเห็นว่า แต่ละเอ็นทรีที่โพสต์ได้จับฉ่ายมาก
คาดเดาได้ยากเหลือเกินว่า วันนี้เจ้าของบล็อกมันจะเข้ามาโพสต์อะไรของมัน
แนวคิดแปลก ๆ แหวกแนว เดี๋ยวก็เป็นดนตรี บ้างก็รูปถ่ายคลิปวีดีโอที่ไปเจอมา
หรือไม่ก็นั่งเขียนบ่นอะไรไปวัน ๆ (ตัวอย่างที่เห็นชัดเจนที่สุดก็คือเอ็นทรีนี้เอง)
ข่าวสารก็พอมีให้เห็นบ้าง แถมช่วงหลังมีเทคนิคเขียนโค้ดบนเว็บเข้ามาแจมอีก

จินตนาการเป็นอาหารก็คงดูเหมือน เส้นหมี่เย็นตาโฟที่ใส่ลูกชิ้นเนื้อ โปะหน้าไข่เจียวหมูสับ
ราดด้วยวิปครีม แต่งหน้าด้วยแยมส้ม เสิร์ฟพร้อมโอวัลตินปั่นผสมชาเขียว ...น่ากลัวสุด ๆ

แต่ถ้าจะมองโลกในแง่ดี มันก็คงท้าทายดีนะ ที่เข้าบล็อกมาในแต่ละวันจะเจออะไรบ้างก็ไม่รู้
อย่าว่าแต่คนอ่านเลยที่ไม่รู้จะเจออะไร คนเขียนเองก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเขียนอะไรลงไป
(บางทียังต้องตามมาแก้คำผิด หรือบางประโยคที่อ่านไม่รู้เรื่องอีกทีนึง) อันนี้ก็ท้าทายไปอีกแบบ

ก็ไม่ได้คาดหวังหรอกครับว่าจะให้สถิติคนที่เข้ามาเพิ่มเป็นกราฟเอ็กโปเนนเชียลอะไรขนาดนั้น
ใครที่มาเยี่ยมแล้วรู้สึกท้าทายกับความจับฉ่ายที่เห็น แล้วอยากจะเข้ามาเยี่ยมอีกก็ยินดีอย่างยิ่ง
ส่วนใครที่เบื่อหรือรำคาญบล็อกนี้เหลือเกิน จะเลิกเข้ามาก็ไม่ว่ากัน หายไปนาน ๆ แล้วกลับมา
อีกวันหลังก็ยินดีต้อนรับเสมอ ไม่มีการบล็อก IP แต่ประการใด (ถึงอยากจะทำก็ทำไม่ได้ หุหุ)

ตอนนี้ยังบ้าพลังอัพเอ็นทรีได้ทุกวี่วัน แต่ต่อไปอาจจะจะแผ่วลงไปบ้างตามกาลเวลา
แต่ก็เชื่อว่ายังเข้ามาวนเวียนวุ่นวายกับบล็อกนี้แหละ ไม่เคยเขียนอะไรเก็บไว้ได้เยอะ
ได้เท่ากับที่เขียนในบล็อกนี้อีกแล้ว

เพียงแต่ว่าเว็บ exteen ก็อย่าปิดหนีข้าพเจ้าไปไหนก็แล้วกัน ...

ขอออกตัวไว้ก่อนเลยนะครับว่า ...

ถึงแม้ว่าเรื่องเทคนิคการสร้างและออกแบบเว็บจะพอไปวัดไปวากับเขาได้
การเขียนสคริปต์หรือโค้ดต่างก็ถือว่าอยู่ในระดับใช้หากินได้ (จริงดิ?)

แต่เรื่องการหาแหล่งของเล่นมาใส่ในเว็บนี่จัดว่าอยู่ในระดับหลังเขาสุด ๆ
อาศัยการแวะไปเยี่ยมบล็อกของคนโน้นคนนี้ พอเจออะไรเจ๋ง ๆ ที่เขามี
ก็คลิกไปตามลิ้งค์เพื่อไปเอาโค้ดมาใส่ของเราบ้าง ไปหาใช้เองเป็นไม่มี

เก็บสถิติผู้เข้าชมมาเกือบ4 เดือน ด้วยบริการจากเว็บ extremetracking
ก็ถือว่าพอใจในระดับหนึ่ง แค่ให้รู้ว่ามีคนมาแวะเยี่ยมวันละกี่คนก็เท่านั้น

แต่เมื่อเร็วนี้ คุณตุ้มเป๊ะ แวะเข้ามาถามเรื่องวิธีการใส่โค้ดของเว็บ motigo webstats ในช่องลิ้งค์
อย่างที่ได้ออกตัวไว้แล้วข้างบน คือหลังเขา ไม่รู้จักมาก่อนเลย ว่าเว็บนี้มันใช้ทำอะไรกัน
แล้วจะช่วยอะไรเขาได้บ้างไหมนี่?

แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เลยไปลองจดทะเบียนดูเลยละกัน

อ๋อ มันก็คือเว็บที่ใช้เก็บสถิติผู้เข้าชมเหมือนกับข้างบนนี่แหละ แต่ ...

โอ้ว มายก็อดจิ! มันช่างหรูหราอลังการซะเหลือเกิน

บอกชื่อผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ต ส่วนข้างล่างก็บอกตำแหน่งที่อยู่ มาเป็นแผนที่โลกเลยวุ้ย


เจาะลึกข้อมูลออกมาเป็นสถิติทั้งในส่วนของ
- นับจำนวนหน้าที่เปิด (Page Views)
- นับจำนวนผู้เข้าชม (Visitors)
- สรุปทั้งสองอย่างรวมกัน (Overlapping)
- อื่น ๆ อีกมากมาย เช่น
- Traffic Tracking
- Where do visitors come from
- How do visitors come to my site
- What technology do people use
- Compare traffic by month

อะไรมันจะขนาดนั้น อย่างกับวิเคราะห์สถานการณ์การเคลื่อนไหวของตลาดหุ้นโลกเลย

ถ้าเปรียบเว็บแรกเป็นรายการโทรทัศน์ ก็คงเป็นรายการเรื่องเล่าเช้านี้ (เมื่อกี้จำรายการผิดน่ะ)
ส่วนเว็บหลังคงเป็นรายการข่าวเดอะเนชั่นที่ยกทีมมาทั้งตึก เพื่อวิเคราะห์ประเด็นร้อนรายวัน

มันหรูจริง ๆ จนรัศมีแห่งพลังแผ่ซ่านไปบดบังเว็บแรกจนแทบจะเหี่ยวเฉาไปเลย

ถ้าใครสมัครแล้ว อาจเจอปัญหาเรื่องการแปะโค้ด ก็อย่าตกใจนะครับ
โค้ดที่เขาให้อาจจะมีความยาวเกินขนาดช่องกรอกที่ exteen กำหนดไว้
ให้แก้โค้ดให้สั้นลงตามนี้ครับ (แทนคำว่า xxx ด้วยรหัสผู้ใช้ของคุณเอง)

</a><div align="center"><iframe title="xxx" src="http://www3.shoutmix.com/?xxx" width="180" height="400" frameborder="0" scrolling="auto" style="border:1px dotted #CCCCCC; margin:5px"></iframe></div>

แค่นี้ก็ใช้ได้แล้ว

. . .

ถ้าจะพูดถึงตัวเลขคนเข้าชมมาถึงขั้นนี้ ก็ถือว่าเกินความคาดหมายเหลือเกินแล้วครับ

ขอบพระคุณจริง ๆ ...
ที่เข้ามาเยี่ยมเยียนคนแปลก ๆ คนนี้ ที่อาศัยในมุมเล็ก ๆ มุมหนึ่งบนโลกใบโต ๆ ใบหนึ่ง

ตอนแรกกะเขียนบล็อกเอาไว้อ่านคนเดียวด้วยซ้ำ แต่ก็กลัวเหงาเหมือนกัน
ไม่ได้คาดหวังมาก แค่รู้สึกว่าถ้ามีคนเข้าชมซัก 4-5 คนต่อวันก็น่าจะดี

แต่ถึงจะไม่มีใครก็ไม่เป็นไร ก็จะหน้ามึนเขียนต่อไปไม่เลิกรา

ขนาดเคยจดโดเมนเนมทำเว็บไซต์เอาไว้อัพรูปดูเองก็ทำมาแล้ว
มาคราวนี้เปิดบล็อกฟรีเอาไว้เขียนเองอ่านเอง จะเป็นไรไปเนอะ

ดักจับความคิดในปัจจุบัน บันทึกไว้ในรูปแบบของตัวหนังสือ
อีกหลายปีให้หลัง กลับมาอ่านความคิดที่ตัวเองเขียนไว้ก็สนุกดีออก

สนุกจริง ๆ นะ

เชื่อผมสิ เคยทำมาแล้ว...

ป.ล. รูปที่มีรายการ Last 10 visitors พบผู้มาเยือนที่มาจากโรงเรียนเก่าของผมด้วย ดีใจจัง

Recommend